Zespół Produkcji Biopreparatu

INSTRUKCJA     MIKORYZA     ZAMÓWIENIE     ZADANIA    GALERIA

Formularz_zamowienia_dla_odbiorcow_prywatnych.pdf

Zespół Produkcji Biopreparatu powstał w 2001 r. Zgodnie z Zarządzeniem nr 9/2001 Dyrektora
LBG Kostrzyca z dn. 15 października 2001 r.

Zadaniem Zespołu jest:

1. Produkcja biopreparatu na potrzeby jednostek organizacyjnych LP do kontrolowanej mikoryzacji sadzonek
   w szkółkach, zgodnie z programem DGLP.
2. Współpraca z jednostkami organizacyjnymi LP w zakresie zastosowania i skuteczności mikoryzacyjnej biopreparatu.
3. Gromadzenie i analiza wyników produkcji w celu doskonalenia technologii produkcji biopreparatu w uzgodnieniu z instytucjami prowadzącymi nadzór autorski.

Autorem polskiej technologii sterowanej mikoryzacji (w tym technologii produkcji biopreparatu mikoryzowego) jest
prof.dr hab.inż. Stefan Kowalski z Katedry Fitopatologii Leśnej Akademii Rolniczej w Krakowie. Pod kierunkiem
prof. S.Kowalskiego wybrany został grzyb ektomikoryzowy, powszechnie występujący w lasach naszego kraju, niejadalny
i nietrujący, którego najważniejszą zaletą jest to, że zawiązuje symbiozę mikoryzową z szerokim wachlarzem gatunków drzew leśnych, szczególnie w ich wczesnych fazach rozwojowych. Grzybem tym jest Hebeloma crustuliniforme (włośnianka rosista), (Fot.1).

Fot.1 Hebeloma crustuliniforme.

Ektomikoryzą nazywamy taki rodzaj symbiozy, w którym strzępki grzyba oplatają korzeń rośliny, wnikają pomiędzy komórki miękiszu kory pierwotnej tworząc tzw. sieć Hartiga. Na zewnątrz strzępki tworzą opilśń (mufkę grzybniową) dookoła korzeni, włośniki zanikają, a ich funkcję przejmuje grzybokorzeń. Strzępki grzyba wyrastające z powierzchni mikoryzy mają stały kontakt ze środowiskiem glebowym. Za pomocą dobrze rozbudowanej sieci strzępek grzyb dostarcza roślinie wodę i substancje pokarmowe (sole mineralne i niektóre substancje organiczne) z odległości dużo większej w porównaniu do korzenia bez mikoryzy. Korzyścią dla grzyba jest dostarczenie mu przez roślinę -cukrów, których on sam wytworzyć nie potrafi (Fot.2).

Fot. 2. Zmikoryzowany system korzeniowy (fot. M.Pałucka).

Wszystkie drzewa rosnące w naszych lasach są mikotroficzne, mikoryzy występujące na ich korzeniach to w zdecydowanej większości ektomikoryzy. Drzewa rosnące w środowisku, w którym brakuje partnerów grzybowych zdolnych do nawiązania właściwej ektomikoryzy z odpowiednim gospodarzem wykazują zakłócenia fizjologiczno-rozwojowe, chorują, a nawet giną. Wszędzie tam, gdzie zaburzony został prawidłowy stan mikrobiologiczny gleby, występują poważne zakłócenia w mikotrofiźmie drzew. Szczególnie widoczne jest to na gruntach porolnych, zdegradowanych imisjami przemysłowymi, pożarzyskach, nieużytkach oraz w wielu zmechanizowanych, wielkoobszarowych szkółkach leśnych, produkujących materiał sadzeniowy przez wiele lat. Tam zabiegi hylotechniczne doprowadziły do zaniku właściwej dla drzew leśnych ektomikoryzy. W jej miejsce pojawiła się ektendomikoryza. W szkółce nie przeszkadza to w prawidłowym rozwoju siewek. Jednak młode drzewka wysadzone do gruntów „ubogich w mikroorganizmy”, nie znajdują w tych glebach odpowiednich dla siebie symbiontów i są bardziej podatne na choroby. Wprowadzenie na ww. tereny sadzonek ze sztucznie zmikoryzowanym systemem korzeniowym, zaszczepionym odpowiednim grzybem ektomikoryzowym umożliwia skuteczną mikrobiologiczną rewitalizację zdegradowanej gleby (Fot.3).

Znaczenie szczepionki mikoryzowej dla  drzew leśnych: ·    Zwiększenie powierzchni chłonnej korzenia nawet o ok. 1000 razy, ·    Ochrona przed patogenami np. grzybami zgorzelowymi (Fusarium, Rhizoctonia, Cylindrocarpon, Pythium) oraz patogenami korzeniowymi (Armillaria sp., Heterobasidion annosum), ·    Wzrost odporności drzew na czynniki abiotyczne: mróz, suszę, wysoką temperaturę, zwiększone stężenie tlenków siarki i azotu, kwaśne deszcze, metale ciężkie w glebie itd.

Fot.3. Sadzonka buka zwyczajnego, korzeń zmikoryzowany przy wykorzystaniu szczepionki na bazie włośnianki rosistej.

 „Szczepionka” mikoryzowa, produkowana w laboratorium w LBG Kostrzyca, to biopreparat torfowo-wermikulitowy zaszczepiony grzybnią H.crustuliniforme, sprzedawany w 3,5 litrowych woreczkach. Zespół wykwalifikowanych pracowników zajmuje się pracą na wszystkich etapach produkcji tj. przygotowaniem podłoży do hodowli i ich sterylizacją, szczepieniem grzybni, kontrolą biopreparatu podczas hodowli, pracami związanymi z utrzymaniem porządku i czystości laboratoryjnej (na co nakłada się tu szczególny nacisk). Dla sprawnego prowadzenia prac, laboratorium wyposażono w wysokiej klasy urządzenia laboratoryjne: komory z laminarnym przepływem powietrza, sterylizatory, mieszadła, automatyczne pipety, wagi analityczne, mikroskop (Fot.4).Produkcja trwa nieprzerwanie przez cały rok, w miesiącach wiosennych (od marca do końca maja) wydaje się biopreparat wytypowanym nadleśnictwom.

Zespół Produkcji Biopreparatu: inż. Agata Czarkowska mgr inż. Monika Dworzycka mgr Eliza Husak Konrad Kędzierski